2 februari 2020

Christus de zaligmaker der wereld

Predikant:
Bijbeltekst: Johannes 4
Dienstsoort:

Samenvatting

Johannes beschrijft gedetailleerde gesprekken tussen Jezus en de mensen. Dit waren verschillende gesprekken met verschillende mensen (Nicodemus, de koninklijke hoveling, de Samaritaanse vrouw).

De Samaritaanse vrouw was helemaal niet op zoek naar Jezus. Ze gaat expres overdag water putten in plaats van ’s avonds, in de hoop niemand tegen te komen. Jezus ziet haar en spreekt met haar. De vrouw reageert in eerste instantie als een egel: als Jezus te dichtbij komt zet ze haar stekels op. Is dat bij ons ook niet zo? Dat we onze stekels opzetten, totdat Jezus weer voorbij is en we onze eigen gang kunnen gaan? Het verhaal van de Samaritaanse vrouw laat zien dat er rondom Jezus niet alleen mensen zijn die geïnteresseerd in Hem zijn. Het Evangelie zoekt niet naar een deur in ons hart. Jezus schept Zelf deze deur. Zo ook bij de Samaritaanse vrouw.

 

Waaraan herkennen we Jezus? In vers 29 staat: ‘Komt, zie Iemand Die mij alles gezegd heeft wat ik gedaan heb; zou Híj niet de Christus zijn?’ en in vers 39: ‘En velen geloofden in Hem om het woord van de vrouw die getuigde: Hij heeft alles tegen mij gezegd wat ik gedaan heb. Als wij een blokkade ervaren tot overgave aan Jezus dan zit het vaak vast op ‘dat ene’. Dat ene wat je blijft achtervolgen en wat de doorbraak naar het kruis en naar vergeving verhindert. Jezus opent de deur bij deze vrouw vragenderwijs. De schuldvraag en de waarheid komt naar boven en dit maakt vrij. Jezus spreekt niet algemeen over de zonde, Hij noemt het bij de naam.

Wat belemmert je om door te breken tot het geloof? Bij het evangelie hoef je niet perfect te zijn. Laat alles aan Christus zien en ontdek wie Jezus is. Jezus wijst de zonde aan terwijl Hij bij haar zit. Hij loopt niet weg, maar blijft erbij. En de vrouw ontdekt dat Jezus Degene is Die redt. Ze gaat de stad in en vertelt het de mensen, ondanks dat ze eerst zo schuw was.

 

De terugkomende discipelen herkennen Jezus niet meer. Toen ze bij Hem weggingen was hij vermoeid en hongerig. Nu ze bij Hem terugkomen hoeft Jezus geen eten meer. Hij zegt: “Mijn voedsel is dat Ik de wil van Mijn Vader doe.” Jezus is opgeknapt doordat de Samaritaanse vrouw het Evangelie ontving.

 

Zoals het evangelie in Samaria ontvangen werd, kan dit ook nog in Nederland. Er bestaat geen onvruchtbare grond. Het evangelie betekent namelijk niet dat mensen op zoek zijn naar God, maar dat God op zoek is naar mensen. De velden zijn wit om te oogsten. Dat ga je zien als je mensen bekijkt met de ogen van Jezus.

 

Jezus zegt tegen ons: “Ik kom graag bij je zitten, dan halen we de onderste steen naar boven. Ik weet wel raad met je. Ik zal je alles zeggen wat je gedaan hebt om het toe te dekken met Mijn genade en barmhartigheid.”

Archieven

Categorieën