9 april 2017

Een tweeërlei vlucht

Predikant:
Bijbeltekst: Mattheüs 26:31-35;47-56

Sammenvatting:

Thema voor de verkondiging : Een tweeërlei vlucht

2 gedachten:

1. De vlucht bij Jezus vandaan
2. De vlucht naar Jezus toe

Zowel Mattheus als Markus doen de mededeling dat de discipelen vluchtten. Deze zin leert ons dat Jezus hierdoor in een isolement komt.

1. De vlucht bij Jezus vandaan
De gemeenschap van de discipelen met de Heere Jezus wordt ruw verbroken. Zij hadden alles verlaten om achter Hem aan te gaan. Drie jaar hebben ze Jezus gevolgd en zijn prediking gehoord en zijn wonderen gezien. Toen de Heere Jezus vroeg of zij ook niet weg moesten gaan antwoordden de discipelen "tot wie zullen we heengaan, want u hebt de woorden van het eeuwige leven". Zij hebben samen het avondmaal gevierd zodat de discipelen altijd aan de Heere Jezus zouden denken. In het hogepriesterlijk gebed heeft de Heere Jezus ook voor de discipel gebeden.
In de hof van Getsemané heeft de Heere Jezus geleden, ja zelfs bloed gezweet. Dan kom Judas met een groep soldaten om Jezus te laten arresteren. Er is nog 1 discipel die het zwaard trekt, maar Jezus verbiedt dat. Uiteindelijk vluchten alle discipelen weg. Zouden wij wel bij de Heere Jezus gebleven zijn? Ook wij hebben de neiging om bij de Heere Jezus weg te gaan.
De Heere Jezus had voorzegd dat de discipelen aanstoot aan Hem zouden nemen. De discipelen hadden verwacht dat de Heere Jezus het vrederijk op aarde zou stichten en dat de discipelen hierbij zouden helpen. Toen het zo anders liep waren ze teleurgesteld en ergerden ze zich. Wij laten het ons ook niet gezeggen dat we ons aan de Heere Jezus zouden gaan ergeren. Het gaat echter nog verder, want Petrus zegt dat hij altijd voor Jezus op zou komen, ook al moest hij hiervoor sterven. De Herre Jezus zegt echter dat Petrus Hem driemaal zal verloochenen. Petrus, maar ook de andere discipelen konden zich dit niet voorstellen.

Ook wij kunnen denken dat we als minderheid nog wel veel doen voor de Heere Jezus. Mesen vallen echter zo vaak tegen. In psalm 103 staat "Hij wat van Zijn maaksel zij te wachten, hoe klein wij zijn van moed en hoe zwak wij zijn van krachten en dat we stof van jongs af zijn geweest. Waar zijn wij toe in staat, ook al zijn we trouw kerkganger? Wij zijn in staat om Jezus los te laten. We mogen daarom wel bidden, zoals in psalm 139 "doorgrond mij en ken mijn hart o Heere, en of er geen schadelijke weg in ons is". Wij kunnen niet vertrouwen op ons eigen geloof, maar alleen op Jezus zelf. We mogen daarom dagelijks bidden "leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze".
Wij kunnen ons ook heel eenzaam voelen, bijvoorbeeld als vriendjes bij ons weggaan, of als we ouder worden. Jezus kent dat gevoel van eenzaamheid ook. Jezus kent u en kent jou. Jezus komt in een isolement terecht als alle discipelen Hem verlaten. Jezus zoekt troost in de schrift, maar weet desondanks dat het allemaal wel moet gebeuren wat in de profetie geschreven staat. In Zacharia 13:7 staat "ik zal de herder slaan en de schapen zullen verstrooid worden". Ook in Jesaja 53 en psalm 69 lezen we hierover.

2. De vlucht naar Jezus toe
We mogen de naam van de Zaligmaker verkondigen. De discipelen vluchten, maar Jezus vlucht niet. Hij gaat de weg van de eenzaamheid voor u, voor ons. In Genesis 3 was de mens bij de Heere weggegaan. Toen riep God "Adam, waar ben je": toen moest Adam voor de dag komen.
Het gaat echter nog verder, want aan het kruis moet Jezus zeggen "Mijn God, Mijn God, waarom hebt u Mij verlaten?" Zelf Zijn Vader heeft Hem dus verlaten. Er is niemendal die God zoekt, niet één. Belijden we dat, of vluchten wij daarvoor? Als wij met de kerk en geloof opgevoed zijn, willen we niet graag horen dat we bij Jezus vandaan gaan. Wij zijn echt niet beter dan andere mensen in deze wereld We worden op een grote hoop gegooid, opdat wij niet zouden roemen in ons zelf, maar alleen in Hem en Zijn barmhartigheid. In het Johannes evangelie lezen wij dat de Heere Jezus tegen de soldaten zegt "Als jullie Mij zoeken, laat deze dan heengaan". Jezus komt in een isolement terecht om ervoor te zorgen dat Zijn volgelingen niet alleen zouden zijn. Wij mogen naar de Heere Jezus toegaan, want Hij is onze Toevlucht. Hij bevestigde Zijn liefde voor ons toen wij nog zondaars waren.
Bij het oordeel zullen we niet bij de rechter Jezus kunnen wegvluchten. Laat het echter nooit zo ver komen.
Voor Zijn sterven had de Heere Jezus al gezegd "Nadat Ik opgewekt zal zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea. Na Zijn opstanding heeft Hij zijn discipelen bij verschillende gelegenheden opgezocht. De Heere Jezus zoek ook ons op, als Hij door Zijn woord overkomt. Als het goed is vluchten wij dan naar Jezus toe en vluchten wij bij de zonden vandaan. Dat is het leven van de bekering: dagelijks vluchten naar Hem en vluchten bij de zonden vandaan.

De Heere Jezus wil te maken hebben met gewone mensen, zoals de discipelen en zoals wij. Ook al zijn wij ontrouw, Hij blijft getrouw. Paulus schrijft aan Timotheüs: zij hebben mij allen verlaten. In deze wereld kunnen we alleen zijn, of ons alleen voelen. Daarom moeten we Jezus volgen. De vijanden kunnen het ons moeilijk maken, maar dan kunnen we juist bij Jezus schuilen. Wie zal er beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen van God? Als je bij Jezus bent, blijven de vijanden op afstand. Jezus is de goede herder: Hij brengt de schapen bijeen. Jezus bracht de discipelen bij elkaar en Hij brengt Zijn kerk bij elkaar. Dan zullen de schapen eeuwig bij de Herder zijn. Amen.

Archieven

Categorieën