11 november 2018

Wie doet het je aan?

Predikant:
Bijbeltekst: 1 Petrus 5:7-9
Dienstsoort:

Samenvatting

Tekst voor de verkondiging: 1 Petrus 5: 7-9 Werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u. Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden. Bied weerstand aan hem, vast in het geloof, in de wetenschap dat hetzelfde lijden ook aan al uw broeders in de wereld opgelegd wordt.

Een speciaal welkom aan Richard Groenenboom en Petr Jasek namens de Stichting De Ondergrondse Kerk.

Thema voor de verkondiging: Lijden, wie doet het je aan?
1. De zondeval
2. Je eigen fouten
3. Het lijden om Christus’ wil

Ds. M.M. van Campen

Niet alleen in het NT maar ook in het OT komt lijden voor. Wie doet je het lijden aan. Vijandige mensen doen je dingen aan. Daarachter zit de satan, de strijd tussen God en satan, licht en duisternis. God staat hier echter boven om zijn evangelie te bevorderen.

In Psalm 118 zien we alle drie de vormen terug: vs. 12 ze (heidenvolken) hadden mij omringd als bijen. Vs. 13 Zeer hard had u (de duivel, de vijand) mij weggestoten zodat ik bijna viel. Vs 18 De HEERE heeft mij hard gekastijd. God bestuurt alles. Hij kan alles ten goede wenden, zodat Zijn Koninkrijk wordt gebouwd. Diezelfde lijn zie je ook bij Job. Mensen roven zijn kudden, er is ook een strijd in de hemelse gewesten om hem. Job ziet: De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen, de Naam van de Heere zij geloofd.

Petr Jasek (vert. Richard Groenenboom)

Petr komt uit Tsjechië en gaat net als Richard op reis naar landen waar christenen worden vervolgd.
Petr ging in 2015 naar Sudan voor een paar dagen maar moest er 15 maanden in gevangenschap blijven.
Petr is Nederlandse christenen dankbaar voor het smokkelen van Bijbels naar Tsjechoslowakije in de jaren 60/70. Na de val van het communisme was Petr dankbaar dat hij op zijn beurt Bijbels kan brengen naar andere vervolgde christenen.
Petr werd hierdoor zelf een vervolgde christen en hij werd opgepakt toen hij Sudan wilde verlaten. Hij zou verschillende wetsartikelen hebben overtreden. Om sommige stond zelfs de doodstraf. Vier maanden gevangenschap werden gevolgd door 4 maanden ondervragingen. Na 8 maanden begon de rechtszaak tegen hem en tegen 3 Sudanese voorgangers. Hij werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Maar de Heere zorgde voor hem: na een maand werd hij vrijgelaten. Niet het pardon van de president zat daarachter maar de macht van de Heere.

Wat de geestelijke impact was voor hem? Het is moeilijk om voor het eerst in een vreemde gevangenis te zitten. Ik zat er samen met 6 jonge en intelligente IS-leden uit verschillende moslimlanden. Ze wilden de macht in handen krijgen in Sudan en een kalifaat stichten. Ik werd als christen een slachtoffer voor hen. Ze zeiden vervelende dingen, ik moest lage klusjes doen. Ze waren nooit tevreden over de vernederingen, het moest altijd erger. Een van de mensen was de moordenaar van Egyptische christenen. Hij bedreigde me openlijk, zei me mijn nek te breken. Ik vroeg altijd om wijsheid en de Geest zodat in mijn antwoorden iets van het geloof door kon klinken. Ik heb christenen ontmoet die materiële verliezen hadden geleden, mensen die hun geliefden hebben verloren en zelfs mensen die lichaamsdelen zijn kwijtgeraakt omdat ze hun geloof niet wilden verloochenen. Moslims worden gestimuleerd om christenen te verminken. Ik heb het voorrecht gehad om enkele van deze christenen te ontmoeten.

Ik heb het mensen verteld: 2 Timotheüs: iedereen die Christus volgt, kan met vervolging te maken krijgen. Nu gebeurde het me zelf. Nu kon ik het evangelie niet alleen delen maar ook voorleven voor deze moslims. Ik had psychische en lichamelijke nood. Ik zag dat ze 5 keer per dag baden en soms de hele tijd de koran hardop lazen en zongen. Ik begon me zorgen te maken dat ik mijn verstand zou verliezen. Ik kon me de Bijbelverzen en psalmen niet meer herinneren. Maar de Heere was trouw. Hij troostte me uit Fil. 4:7. Paulus spreekt daar over hemelse vrede die alle verstand te boven gaat. Die vrede zal je harten en zinnen bewaren.
De Heilige Geest troostte met Openbaring 4. De vier dieren die altijd maar herhaalden dat God heilig was. God liet me zien dat ik dat ook kon doen in mijn hoofd in mijn cel. Het had een direct effect op me: ik kreeg overvloedige hemelse vrede.

Toen ik weer in de ogen van mijn belagers keek ervoer ik dat ik midden in de geestelijke strijd zat.
Toen ik geslagen werd met een stok kreeg ik een beeld van Jezus dat hij bespot en bespuugd werd en met een stok geslagen. Maar ik kon toen echt voor hen bidden. Ik heb in mijn leven verschillende ex-vervolgers ontmoet, o.a. in Egypte. Maar de Heere heeft zich aan hen geopenbaard en daarom kreeg ik hoop dat mijn belagers ook konden gaan geloven. Het gekke was dat ik de pijn niet echt voelde.

Op een avond tijdens mijn gevangenschap was mijn vrouw bij een bijbelstudiegroep. De leider zei opeens dat ze moesten stoppen met de studie en op hun knieën moesten gaan om God te bidden en groot te maken. Na mijn vrijlating namen mijn vrouw en ik samen de agenda van de afgelopen tijd door en toen kwamen we erachter dat dat precies die avond was. We weten dat de Heilige Geest de gebeden leidt.

De volgende morgen voelde ik me als Daniel, die bevrijd werd uit de leeuwenkuil. Ik ging toen in een isoleercel. De bewakers bliezen koude lucht. Mensen waren erg bang voor die isoleercel maar ik was blij. Ik was juist blij want ik kon hardop bidden, zingen.

Ik moest naar een andere gevangenis en ik mocht daar 12 Eritrese gevangenen tot Jezus leiden. Toen wist ik waarom God mij in de gevangenis had gebracht want deze mensen moesten het evangelie horen. Ik werd steeds actiever in het evangeliseren, ook onder moslims. De autoriteiten waren er niet blij mee, dus ik moest weer in een isoleercel. Ik kreeg na 3 dagen bezoek van iemand van het Tsjechische consulaat, hij bracht een bijbel mee. Ik heb in 3 weken de hele bijbel doorgelezen. Ik ontving nieuwe dingen van God door het lezen en maakte er notities van. Waarom ontving ik het voorrecht?

Ik moest weer naar een andere gevangenis, waar ik de cel moest delen met 100 andere gevangenen. De gevangenen mochten naar de moskee maar 1 cel was een soort kerk. Er waren 25 mensen en het aantal diensten per week gingen omhoog. Het was de meest bijzondere tijd van gevangenschap. Ik wist dat God alles onder controle had. We konden de bijbel lezen en uitleven.

Wilt u bidden voor de gevangenen? Lees daarbij Efeze 6: 18-20.

Vier dagen werden 454 dagen waarin mijn gebedsleven en Bijbelstudie werden geleid. De gedachten en wegen van God zijn hoger dan onze wegen. Bid niet alleen voor de vervolgden maar ook de vervolgers.

Archieven

Categorieën